Тимовите за односи со јавноста често се соочуваат со барања за истовремено решавање на репутациската штета и враќање на деловните резултати по бојкот. Сепак, анализите покажуваат дека PR тимовите можат да го обноват односот со јавноста, но не можат да гарантираат враќање на претходната позиција на пазарот.
Да се раздвои репутациската штета од структурната штета е првиот чекор кон закрепнувањето на еден бренд. Бојкотот може истовремено да предизвика репутациска штета, загуба во продажбата, притисок од трговците на мало, оптоварување на вработените и добивки за конкурентите. Некои од овие последици претставуваат комуникациски проблеми, додека други прераснуваат во пазарни проблеми. Доколку конкурентот го преземе просторот на рафтовите или потрошувачите стекнат нова навика, подобрата комуникациска порака сама по себе не може да ја стопира таа промена.
По поларизирачки настан, брендовите често упаѓаат во замката на постојано објаснување и оправдување. Закрепнувањето бара дефинирање на јасна и актуелна улога: што нуди брендот во моментот, на која публика и прилика ѝ служи и кои докази ја поддржуваат новата позиција.
Ова не бара преправање дека контроверзијата никогаш не се случила, туку давање нешто актуелно и кохерентно со кое пазарот ќе може да го поврзе брендот.
Кризите од бојкот дополнително се влошуваат кога раководството, маркетингот, службата за корисници и тимовите на терен различно го опишуваат истиот проблем. Програмата за закрепнување мора да ги усогласи фактичката состојба, јазикот на раководството, одговорот кон корисниците и однесувањето во кампањите. Конзистентноста значи дека организацијата престанува да создава нови верзии од истата контроверзија.
Комуникациите исто така имаат улога во обновувањето на културното “учество”. Потрошувачките брендови најчесто се закрепнуваат со враќање кон веродостојни пригоди и заедници, наместо со повторно расправање за кризата. Примерот со Bud Light покажува дека по кризата во 2023 година, брендот постепено се врати кон спортот, хуморот и познатите пригоди за пиење. Сепак, и покрај ова “културно” враќање, брендот не ја врати својата поранешна позиција број еден на пазарот. Ова ја потврдува тезата дека културното закрепнување и комерцијалната реставрација се поврзани, но не се идентични процеси.
Односите со јавноста не можат самостојно да ги решат нерешените проблеми со производите или услугите, загубите во дистрибуцијата без комерцијален план, ценовните промени, непроменетото раководство или трајните добивки на конкуренцијата. Поради тоа, мерењето на успешноста по бојкот треба да вклучува стабилизација на продажбата во соодветните канали, намалување на кризните медиумски извештаи, враќање на неутралното или позитивното учество во дискурсот и конзистентност во пораките.
